Historia IBM

16 czerwca 1911 roku, w stanie Nowy Jork, z połączenia trzech amerykańskich firm powstało przedsiębiorstwo o nazwie Computing Tabulating Recording Corporation. Dzisiaj ta nazwa nic nikomu nie mówi. Ale to właśnie ta firma, zatrudniająca w owym czasie 1300 pracowników, której produktami były między innymi systemy zarządzania czasem pracowników, wagi, automatyczne krajalnice do mięs, młynki do kawy, czy karty perforowane i maszyny do ich obsługi. Jedenaście lat później, prezesem przedsiębiorstwa został Thomas J. Watson i zmienił on jego nazwę na International Business Machines, nazywaną do dzisiaj IBM.

W ponad stuletniej swojej historii IBM wprowadził na rynek wiele nowych technologii. Przy współpracy z instytutami naukowymi oraz uczelniami prowadził rozległe badania naukowe w wielu dziedzinach nauki. To między innymi dzięki tej firmie, powstało pierwsze sztuczne płucoserce wykorzystane podczas operacji (1953). Pierwsze komputery oraz systemy zapisu i przetwarzania danych, wyszły z laboratoriów IBM.

Prezes CTR Corporation, Charles Flint, wyszedł z założenia, że lepiej oprzeć działalność na trzech niezależnych liniach biznesowych, które w normalnych czasach zapewnią przyzwoity zysk, a w czasach kryzysu, dadzą większą szansę na przetrwanie i uporanie się z problemami. To założenie było fundamentem funkcjonowania IBM, dzięki któremu firma z sukcesami istnieje na rynku po dziś dzień.

W pierwszych latach funkcjonowania, IBM skupił się mocno na produkcji systemów kart perforowanych. Najważniejszą technologicznie firmą, która weszła w skład IBM, była założona przez Hermana Hollerithera, The Tabulating Machine Company. W swoim portfolio posiadała liczne patenty związane z kartami perforowanymi i maszynami liczącymi. Hollerither uzyskał rządowy kontrakt na wyposażenie w systemy kart perforowanych Amerykańskiego biura statystycznego. Technologia ta, pozwoliła na zaoszczędzenie 5 mln dolarów na spisie powszechnym, a karty Holleriethera stały się standardem i były używane przez następne 70 lat.

Skazą w historii IBM jest związek z III Rzeszą. W 1923 roku, IBM zakupiło niemieckie przedsiębiorstwo Dehomag, które zajmowało się sprzedażą i wdrażaniem systemów Helleriethera. Maszyny te zostały użyte w spisach powszechnych na niemieckich ziemiach, w latach 1933 i 1939. Dane zebrane w tych spisach, pozwoliły na szybkie wyszukanie osób pochodzenia żydowskiego, polskiego, komunistów oraz innych “wrogów Rzeszy”. Maszyny sortujące były również zainstalowane we wszystkich obozach koncentracyjnych. W początkowym okresie II wojny światowej, władze III Rzeszy współpracowały blisko z amerykańską centralą IBM. Biuro w Nowym Jorku opracowało system zarządzania koleją w Generalnym Gubernatorstwie. Ścisłą współpraca między IBM, a niemieckim rządem trwała do 1941 roku, kiedy to USA przystąpiły do wojny. Do tego czasu, III Rzesza była drugim co do wielkości rynkiem zbytu maszyn, technologii kart perforowanych oraz systemu zarządzania danymi. Technologia dostarczona nazistom przez IBM spotkała się z tak dużym uznaniem, że prezes koncernu, Thomas Watson, uchodzący za najbardziej wpływową postać amerykańskiego biznesu i prawą rękę Franklina Roosevelta, w 1937 otrzymał z rąk Adolfa Hitlera najwyższe odznaczenie przyznawane „obcokrajowcom zasłużonym dla Rzeszy Niemieckiej”.

Ale w tym czasie, IBM zajmował się nie tylko maszynami liczącymi. W 1933 roku przedsiębiorstwo wykupiło firmę Electromatic Typewriter Co. Dzięki tej transakcji IBM stał się właścicielem wielu patentów, pozwalających na produkcję elektrycznych maszyn do pisania. IBM stał się jednym z wiodących producentów takich maszyn, a do końca 1958 roku dział tych maszyn zapewniał 8% zysków firmy.

W 1941 roku, kiedy to USA przystąpiło do II wojny światowej, IBM przestawił produkcje w części swoich zakładów. Produkowali ponad trzy tuziny głównych artykułów uzbrojenia i ponad 70 produktów ogólnie. Prezes ustanowił na tych produktach nominalną marże, w wysokości 1%, a cały zysk przeznaczył na ustanowienie funduszu dla wdów i sierot wojennych. Maszyny liczące IBM były wykorzystywane przez armię w wielu dziedzinach, logistyki, balistyki i księgowości. W Los Alamos w Nowym Meksyku, były prowadzone intensywne obliczenia z użyciem kart perforowanych, przy projekcie Manhattan.

2 marca 1944 roku, John von Neumann uruchomił pierwszy program na maszynie nazwanej Harvard I. Był to pierwszy elektro-mechaniczny komputer, a jego oficjalna nazwa to Automatic Sequence Controlled Calculator (ASCC) (Automatyczny kontrolowany sekwencyjnie kalkulator). Został zbudowany z przełączników, przekaźników, wirujących wałów i sprzęgieł. Zastosowano 755 000 komponentów elektromechanicznych i setki mil drutu. Jego objętości wynosiła 23 m3, długości 16 m, wysokości 2,4 m i głębokości 0,61 m. Ważył około 4500 kg. Podstawowe jednostki obliczeniowe musiały być zsynchronizowane i zasilane mechanicznie, dlatego były obsługiwane przez 15 metrowy wał napędowy sprzężony z 5-konnym silnikiem elektrycznym, który służył jako główne źródło zasilania i zegar systemowy. Na tej maszynie John von Neumann wykonywał obliczenia związane z detonacją bomby atomowej.

IBM dostarczał też maszyn radiologiczne. Były to elektryczne maszyny do pisania połączone z nadajnikiem radiowym. Podczas wojny, maszyny te przesyłały do 50 milionów słów dziennie.

Aby zaspokoić wojenne potrzeby, IBM musiał rozbudować swoje linie produkcyjne. W 1943 roku wybudował zakład produkcyjny i laboratoria badawcze w rejonie zatoki San Francisco, miejscu, które wiele lat później zostało nazwane Doliną Krzemową.

Jeszcze przed zakończeniem wojny, zarząd IBM zaczął się zastanawiać, co zrobić jak wojna się skończy i skończą się kontrakty na dostawy wojskowe. Firma zacieśniła współpracę z rządem USA, czego efektem były kolejne kontrakty. Najważniejszym z nich była dostawa komputerów do systemu SAGE, wielu centów radarowych połączonych razem i przetwarzających dane z anten. System ten był pierwszą w dziejach siecią komputerową, a służył do obrony przeciwpowietrznej Stanów Zjednoczonych.

Dzięki kontraktowi na SAGE, IBM uzyskał dostęp do pionierskich badań, prowadzonych na uniwersytecie MIT, nad pierwszym cyfrowym komputerem. Podczas prac nad tym komputerem, opracowane zostały systemy przechowywania i zapisu danych na taśmach magnetycznych, pierwowzór pamięci RAM, czyli pamięć Ferrytowa, został opracowany pierwszy w pełni działający system operacyjny dla komputerów SAGE, na potrzeby komunikacji pomiędzy komputerami, został opracowany system cyfrowej komunikacji przez linie telefoniczne (pierwowzór modemu) oraz zintegrowany z komputerem system wyświetlania danych. IBM dostarczył 56 jednostek SAGE, po 30 milionów dolarów każda, obsługiwało je 7000 pracowników IBM, a w użyciu były do 1984 roku.

Dzięki doświadczeniu zdobytemu podczas wojny przy pracach nad rakietami międzykontynentalnymi i systemem ich śledzenia, w latach 50., IBM nawiązał współpracę z NASA. Wyposażał ośrodki badawcze i kontrolę lotów w swoje komputery.

W 1953 roku, IBM rozpoczął pierwszą masową produkcję komputera. Był to IBM 650. Składał się z panelu kontrolnego, za pomocą którego operator wprowadzał dane, czytnika kart perforowanych, jednostki arytmetycznej wykorzystującej lampy próżniowe oraz bębna magnetycznego mieszczącego 2000 dziesięcio cyfrowych liczb. Komputer kosztował około 500 tysięcy dolarów i w ciągu 9 lat wyprodukowano 2000 egzemplarzy.

IBM stworzył też pierwszy magnetyczny napęd (RAMAC), dziadka dzisiejszych twardych dysków. Został wprowadzony do sprzedaży we wrześniu 1956 roku. Kosztujący 160 tysięcy dolarów dysk, był stworzony w odpowiedzi na potrzebę zastąpienia kart perforowanych szybszą i pojemniejszą metodą zapisywania i odczytywania danych. Ważący tonę, mający objętość półtora metra sześciennego dysk składał się z 50 dwudziestocztero calowych dysków i mógł zapisać 4,4 mb danych, a dostęp do danych trwał 600 milisekund (1 sekunda). Możliwa była budowa pojemniejszego dysku, ale marketing nie wiedział komu i jak mógłby sprzedać tak pojemny nośnik danych.

W tym samym roku, Arthur Lee Samuel, napisał oprogramowanie dla komputera IBM 704, umożliwiające mu granie w warcaby. Samuel jest uznawany za pioniera cyfrowych gier i sztucznej inteligencji. Jego program był pierwszym samouczącym się algorytmem i dał fundamenty pod rozwój sztucznej inteligencji. Od tego czasu IBM prowadzi swój dział badawczy nad rozwojem sztucznej inteligencji i maszynowego uczenia.

W latach 60. IBM zaczął rozwijać koncept komputera do ogólnego zastosowania. Tak powstał 360/System. Komputer ten był typu mainframe (komputer wykorzystywany przez przedsiębiorstwa do przetwarzania dużej ilości danych), a jego główną cechą była możliwość używania różnego rodzaju oprogramowania, dostosowanego do potrzeb klienta. Do tego czasu budowano komputery pod konkretne zastosowania, co zwiększało koszta i komplikowało proces produkcyjny. 360/System pozwalał na wykorzystywanie tej samej maszyny z różnym oprogramowaniem. Pozwolił na to opracowany 8 lat wcześniej język programowania Fortran.

W 1966 roku IBM stworzył pierwszą krzemową kość pamięci o dostępie swobodnym, DRAM. Pamięć ta do dziś jest rozwijana i używana w dzisiejszych komputerach. A w 1967 roku, jeden z badaczy, Benoit Mandelbrot, tworzy geometrie fraktalną. Ta nowa geometria umożliwia matematyczne opisanie rodzajów nieprawidłowości występujących w przyrodzie. Koncepcja ta ma ogromny wpływ na inżynierię, ekonomię, metalurgię, sztukę, nauki o zdrowiu oraz grafikę komputerową i animację. A w 1969 roku inżynierowie IBM i NASA świętowali udane lądowanie na księżycu.

W latach 70., IBM wprowadziło wiele nowych technologii, które do dzisiaj są razem z nami. Pierwsze komercyjne kserokopiarki używające organicznych fotoprzewodników, relacyjne bazy danych wykorzystywane w wielu dziedzinach techniki, przemysłu i systemach przetwarzania danych. Dyskietki wprowadzone w 71 roku, najpierw w formacie 8 cali, potem 5 i 1/4 aż w końcu 3 i 1/2 cala. Również w tym roku został zaprezentowany system Winchester. Był to dysk twardy przypominający konstrukcją i wyglądem dzisiejsze dyski twarde. W 1973 roku dr Leo Esaki, pracownik IBM, otrzymał nagrodę Nobla z dziedziny fizyki za pracę nad odkryciem fenomenu tunelowania elektronowego. Praca ta stała się podstawą dzisiejszej elektroniki i działania układów scalonych. W 1976 roku do sprzedaży wchodzi pierwsza komercyjna drukarka laserowa.

Jedną z najważniejszych technologii jakie opracował i wprowadził na całym świecie IBM były kody kreskowe (Kody UPC) i czytniki oraz oprogramowanie do ich obsługi. Rzecz która przyspieszyła obsługę klienta w sklepach, uporządkowała i usprawniła zarządzanie magazynowe oraz ograniczyła koszta obsługi i usprawniła kontrolę na wielu etapach produkcji i dostawy. Kody kreskowe zostały opracowane i wdrożone w 1979 roku.

https://imgur.com/0BOz1Ql.PNG1

W 1981 roku powstał standard IBM PC

Przez lata IBM rozwijał się w wielu kierunkach. Stał się gigantem który musiał ulec restrukturyzacji. Część swoich działów sprzedał, część nierentownych została zamknięta. Dzisiaj IBM czerpie zyski w głównej mierze z Patentów. Ale to nie jest koniec, IBM buduje superkomputery i może pochwalić się największą liczbą superkomputerów swojej konstrukcji na liście TOP 500. Firma ta działa też na rynku produkcji chipów. Opracowuje technologie i nowe procesy produkcyjne które potem licencjonuje zewnętrznym firmom. Duża część ich zysków pochodzi z rynku oprogramowania korporacyjnego, usług i rozwiązań chmurowych. Co jakiś czas można przeczytać o czymś, co opracowali inżynierowie lub badacze IBM.

 
Napis IBM ułożony w 1989 roku przez naukowców IBM z atomów Xenonu

2013, The Boy and his Atom by IMB Reaserch

Gdyby nie IBM, świat nowoczesnych technologii nie wyglądałby tak jak teraz.

Post Author: Dawid